GR 129 - SCHELDE – MAAS

9e etappe : ABBAYE DE MAREDSOUS - DINANT
23 september 2006

 

September was een mooie najaarsmaand, maar op zaterdag 23 september hing er toch wat regen in de lucht. Het weerbericht sprak van opklaringen vanaf de kust, maar we reden wel de andere richting uit met onze 25 deelnemers. En dit voor de laatste etappe van de 206 km tussen Ronse en Dinant. Gelukkig nam onze chauffeur niet de kortste weg wat inderdaad goed uitkwam voor ons. Want hoe later het werd hoe beter het weer. Toen we dan om 10 uur aan onze tocht begonnen druppelde het nog een beetje, maar het ergste was voorbij.

Vanaf de abdij van Maredsous ging het bergafwaarts richting oud treinstation dan eventjes de grote baan volgen om links een steil wegje in te slaan dat ons terug naar boven bracht. En daarmee was de toon gezet van deze wandeling : veel op en af…. maar toch zo mooi . We passeerden plaatsen met leuke namen zoals Chapeau de Curé ( = pastoorshoed)maar bleven voortdurend wandelen langs mooie en kleine wegeltjes.
Zo bereikten we tegen de middag en na nog een beklimming en afdaling het gehuchtje Le Marteau ( 4 huizen…) waar we smakelijk onze boterhammen opaten. Vanaf hier verlieten de korte-afstandstappers de groep en reden richting Dinant.

De rest van de groep trok verder en ging voorbij de ruines van het kasteel van Montaigle, een kasteel uit de twaalfde eeuw waar volgens de legende ’s nachts de geest van een mooie jonkvrouw ronddwaalt op zoek naar haar geliefde…

Ondertussen verlieten we de vallei van de Molignée en ondernamen de beklimming naar Haut-Le-Wastia, zoals de naam het zegt hoog gelegen… Hier staat een mooi oorlogsmonument ter herinnering aan de bloedige veldslag in 1940 tussen het Franse en Duitse leger. We bleven nu even boven om dan de afdaling aan te vatten naar Bouvignes gelegen aan de Maas. Dit is nu een klein stadje maar was in de middeleeuwen even belangrijk als Dinant dat aan de andere kant van de Maas lag. Deze steden hebben eeuwenlang elkaars rivaal geweest. In Bouvignes getuigen nog vele oude gebouwen van deze tijd.

Omdat de Maas volgen te gemakkelijk is voor een wandelaar, brengt het pad ons terug naar boven waar we in Mé beloond worden met een prachtig uitzicht op de vallei van de Maas. Via een lange afdaling bereiken we het eindpunt van onze tocht : het station van Dinant. Nog even de Maas over en langs de bootjes lopen want daar op het einde is het terras waar de rest van de groep (en een frisse welverdiende pint ) op ons wacht.

Onze 206 km zijn achter de rug maar deze dag kreeg nog een heel prettig verlengstuk zoals je hieronder verder kunt lezen.

Verlengstuk: Na de gezamenlijke picknick, probeerden we de buschauffeur te bellen, maar geen enkele GSM had ontvangst daar we in het dal van de Molignée zaten. Onze voorzitter en Etienne gingen dan maar te voet op zoek naar de bus die een eind verder geparkeerd stond en… het busje kwam zo…

Negen dames lieten zich rijden naar Dinant. Hoe dichter we bij “de parel van de Ardennen” kwamen hoe zonniger het werd. Daar aangekomen zochten we een drankgelegenheid op want ieder wou wel eens naar het toilet. De keuze van het terras was niet denderend maar als de nood hoog is…

Na een kopje koffie of thee wandelden we richting Maas. Daar kozen we een boot uit voor een tochtje naar Anseremme en terug. De kapitein toonde ons alle bezienswaardigheden langs de rivier zoals het oudste huis (1621) van de stad, de Bayardrots, de citadel, de basiliek, de sluis van Anseremme, de gevangenis, enz. Zelf ontdekten we nog een prachtig terras aan de waterkant en we namen ons voor dat later in de namiddag eens van dichterbij te gaan bekijken.

Na 45 minuten meerden we terug aan en wandelden we naar de basiliek in gotische stijl. Hier konden we prachtige glasramen bewonderen die verhalen uit het oude en nieuwe testament uitbeelden. De winkelstraat lag vlakbij de kerk dus konden we niet anders (daarom zijn we ook vrouwen) dan er gezellig door te kuieren. Aan het einde ervan namen we een klein straatje dat terug naar de rivier leidde en vonden “ons terras, in ons zon, langs de waterkant”. We deden een telefoontje naar onze dappere lange-afstandstappers en nodigden hen uit om ons te vervoegen. Na een tiental minuten arriveerden ze en samen dronken we er een heerlijk frisse pint. Veel tijd hadden we niet want om 17 uur werden we verwacht in brasserie du Bocq in Purnode, een 7 km van Dinant.

 

Langs kronkelende wegen bereikten we de artisanale brouwerij waar de Nederlandstalige gids ons opwachtte voor een rondleiding. We kregen alle brouwapparatuur, sorteermachines en kelders te zien en leerden verschillende nieuwe biersoorten kennen. Na dit interessant bezoek mochten we van al dat lekkers proeven in de gezellige cafétaria. Onze voorzitter nam van deze gelegenheid gebruik om de diploma’s uit te delen aan de trouwe GR 129-wandelaars en zette ook de organisatoren van deze tocht in de bloemetjes. Er werden nog wat cadeautjes gekocht uit het winkelhoekje en rond 19 uur stapten we terug de bus in en trokken richting Nieuwenrode. Tijdens de rit ging de voorzitter rond met de hoed voor de buschauffeur, want het was voor hem ook een extra lange dag geweest.

Hiermee is ook deze GR-tocht weer afgerond, een hele mooie, als je het mij vraagt. We raden alle Sluisstappers aan om volgend jaar deel te nemen aan de nieuwe uitgekozen route. Het is voor iedereen haalbaar, daar we de formule die toelaat om een korte afstand te kiezen, waardoor we ook een bezienswaardigheid uit de bewandelde streek kunnen bezoeken, terug handhaven.

We starten in Limburg en eindigen in de Ardennen, het belooft dus weer een prachtig parcours te worden. En je weet, breng gerust je vrienden mee.