Busreis Kanne

15 augustus 2007

29 Sluisstappers zagen het zitten om op deze dag nog eens op ontdekking te gaan in “De Limburg” en stonden om halfacht klaar aan ’t Schippershof. En ze zouden beloond worden voor hun vroeg opstaan want het werd inderdaad een dag die we niet vlug zullen vergeten. Zoals gewoonlijk bracht Herman ons feilloos ter plaatse hierbij wel geassisteerd door zijn Tomtommeke.

De startplaats bevond zich in het centrum van Kanne en was enkel te voet bereikbaar en niet zo gemakkelijk te vinden, maar als ervaren stappers leverde dat natuurlijk geen groot probleem op. Er was een ruime keuze aan afstanden zodat ieder zijn gading kon vinden, zowel de lange afstandstappers als degenen die in de namiddag nog naar Maastricht wilden. Wij kozen voor het laatste en vertrokken voor de wandeling van 13 km.

Reeds van bij de start was het duidelijk dat het geen “vlakke” wandeling ging worden. Via een nieuwe moderne brug staken we het Albertkanaal over en gingen de taalgrens over naar het fort van Eben-Emael. Dit fort werd op10 mei 1940 veroverd door het Duitse leger en zo begon voor België de Tweede Wereldoorlog. Onze wandeling ging door het fort, langs de vele bunkers met schietgaten tot gans boven met een uitzicht op het kanaal.

Vandaar wandelden we richting Riemst naar de controlepost in het lokaal van de plaatselijke fanfare. Na deze rustpauze begonnen we aan het tweede gedeelte dat ons terug naar de brug van Kanne bracht en dan weer omhoog via een natuurdomein tot we aan de “Apostelhoeve” kwamen, gelegen temidden van wijngaarden. Spijtig genoeg was er geen mogelijkheid voorzien om deze wijn te proeven…

Nu ging het wandelpad naar beneden langs het kasteel van Nedercanne met een prachtige tuin. Via kleine wegen bereikten we terug onze startplaats. Blijkbaar hadden ook de wespen en horzels deze locatie gevonden want twee Sluisstappers werden gestoken en moesten zich even laten verzorgen door de (knappe verpleegster van) het Rode Kruis.

Rond 13 uur vertrokken we naar het vlakbij gelegen Maastricht. Hier maakten we een stadswandeling en stelden vast dat deze stad heel wat te bieden heeft : veel oude gebouwen, gerestaureerde huisjes, veel kerken maar ook veel moderne wijken en een prachtige promenade langs de Maas.

We leerden veel bij zoals dat er in de Onze-Lieve-Vrouwkerk wekelijks 14.000 kaarsjes gebrand worden, dat de oudste brug over de Maas voor een stuk kon weggenomen worden om vijanden tegen te houden, dat op een uitsmijter 4 spiegeleieren voorzien worden, dat er honderden terrasjes zijn in Maastricht, dat ze in Maastricht Australische ijsjes verkopen, dat wij misschien nog eens zullen terugkomen in reuze gezellige stad.

Maar mooie liedjes duren niet lang en al vlug moesten we terug om de lange afstandswandelaars op te pikken in Kanne. Het bleek dat zij ook in Maastricht geweest waren door even van het parcours af te wijken….

Na een vlotte terugreis bereikten we ’t Schippershof. Spijtig genoeg was dit gesloten zodat wij deze mooie dag moesten besluiten zonder de traditionele “nabesprekingen”. Hetgeen niet wegneemt dat dit weer één van de hoogtepunten van ons wandeljaar was