Verrassingstocht 18 februari 2007

groepsfoto SluisstappersOnmiddellijk nadat de laatste deelnemers aan de startplaats ’t Schippershof waren toegekomen klonk het fluitje van de parcoursmeester om de verrassingstocht aan te vatten. Met de groep van 41 wandelaars trokken we Noordwaarts, via de Veldstraat en de Birrebeekstraat kwamen we langs “de bank der zuchten” en het stuk Armenbos dat de vereniging ‘Natuurpunt’ onderhoudt en heraanplant. Reeds enkele jaren worden hier, in samenwerking met het gemeentebestuur en de lagere scholen, boompjes van de “Kom op tegen Kanker-actie” aangeplant.

We vervolgden onze wandeling langs de straat en doorkruisten zo de dorpskern van Nieuwenrode om via de voetweg langs het bedrijf De Smet Beton terug in de velden achter de paardenstallingen van de familie Allo uit te komen. In de achtertuin van eerste verrasssingGodelieve Van Roy stond een eerste verrassing op ons te wachten. De vliegende ploeg, weliswaar met de auto en bestaande uit Luc en Louis, bevoorraadde de wandelaars met koffie, genever, porto en zelfgebakken cake. Iedereen liet het zich heerlijk smaken en na het fluitsignaal van de gids zetten we onze tocht verder.

We trokken door de velden en rustige straten tot plots onze voorzitter aankondigde dat we bij onze secretaris Frank uitgenodigd werden om in zijn omgebouwde garage met grootkeuken iets te gaan eten. Wat er op het menu stond, was de grootkeukennog (en terug) een verrassing. Daar toegekomen konden we met zijn allen de benen onder tafel steken en kregen we een heerlijk bord spek en eieren met brood en een warm of koel drankje voorgeschoteld. Meer moet dat niet zijn, vonden wij en we lieten het ons andermaal erg smaken. Na dit eetfestijn werd de groepsfoto gemaakt met cowboy Gène op de “voorgrond”.

De tocht werd verder gezet : in de Spennaartstraat sloegen we de voetweg naast fietsenbedrijf Emrin in, richting bos. Eigenlijk kunnen we eerder van een voetbad spreken in plaats van een voetweg want het ganse stuk van de weg tot aan het bos was één modderpoel met diepe waterplassen en aan de iets drogere graskanten diende men goed op te letten om niet in de afspanning te blijven haken. Het duurde even vooraleer alle wandelaars erdoorheen waren en onze in het bos daar ligt er modder !wandelschoenen wogen een paar kilo’s zwaarder van het slijk. Onze parcoursmeester was nochtans enkele dagen tevoren komen controleren of het begaanbaar was… maar wat noemt hij begaanbaar ??? Gelukkig was het in het bos van Humbeek wat droger en konden we terug genieten van de mooie natuur in plaats van elke voetstap te overwegen.

Terug aan de andere kant van het bos staken we de straat over (waar sommigen een stukje weg afsneden) om daarna terug via de dreef naar de Mariagrot te wandelen.

De boswachter, Robert Verrezen had aan onze vliegende ploeg de toelating gegeven om in zijn voortuin de tweede bevoorradingstand op te stellen. In deze idyllische omkadering genoten we van een derde traktatie.

Ter hoogte van de grot en de vaart waren op het ogenblik grote werken bezig van Aquafin maar niets of niemand houdt een Sluisstapper tegen om zijn weg verder te zetten. We klauterden over hopen zand en doorheen putten om zo langs het jagerpad naast de vaart de weg verder te zetten naar ons eindpunt “’t Schippershof”. Iets vòòr ons clublokaal hielden we even halt om François de mogelijkheid te geven zijn “voorzitterswoordje” te zeggen. Hij bedankte de deelnemers voor hun talrijke opkomst door de laatste traktatie van deze tocht aan te kondigen : “een laatste glas van de kas”, wat door iedereen met een goedkeurend “Mmm” werd onthaald.

bij de Chinees nog een Chinees laatste Chinees

In het Schippershof werd nog gezellig nagepraat en sommigen gingen tevreden naar huis terwijl de anderen nog deelnamen aan het gezamenlijk diner bij de Chinees.

Bij de chinees waren 30 Sluisstappers ingeschreven voor een gezellig chinees onderonsje, ieder jaar stijgen de deelnemers aan dit eetfestijn, dat wil zeggen dat de reclame ieder jaar van mond tot mond gaat, over de gezelligheid die plaats heeft bij dit etentje. Men mag zeggen dat dit een ideale afsluiter is van een prachtige wandeldag.

Deze jaarlijkse activiteit brengt de leden dichter bijeen en is telkens een waar succes. Bij deze wil ik in naam van alle deelnemers de organisatoren ervan van harte feliciteren!