Niemand durfde er nog op hopen, maar de laatste augustusdagen werden toch nog “hoogzomerdagen”. Het was op zo’n zalige zomeravond, zaterdag 30 augustus 2008, dat de jaarlijkse barbecue van onze wandelclub “De Sluisstappers” plaats vond bij onze secretaris Frank en zijn gezin.

Het aperitief werd geserveerd in de tuin, waar ook de gelegenheidskeuken geïnstalleerd stond. Frank had weer kosten noch moeite gespaard om ons te verrassen met een culinair festijn. Het begon al bij de bbq-aperitiefhapjes : gevulde paddestoelen, toast met olijventapanade en met geitenkaas gevulde krielaardappeltjes gehuld in een spekreepje. De bijhorende schuimwijnen smaakten hier heerlijk bij.

Even ontstond paniek toen een barbecue-stel door zijn poten zakte, maar met verenigde krachten werd het ding weer gebruiksklaar gemaakt. Jammer van de aardappeltjes die hierdoor op de grond terecht kwamen en niet meer eetbaar werden verklaard door de kok (de kippen echter waren heel tevreden met dit voorval). Toen iedereen (ook de laatkomers) aanwezig waren, werden we door onze voorzitter François naar onze plaatsen geleid. Eerst nog wat drankbonnetjes (aan zeer democratische prijzen) gekocht bij penningmeester Juul en daarna installeerden we ons aan onze toegewezen tafel.

De sfeer zat er al direct in en er werd gebabbeld en gelachen tot een bekende stem door de luidspreker aankondigde dat het voorgerecht kon worden afgehaald. Een lange rij passeerde de ‘Oklahoma’ voor de “zeewolfcordon-bleu met gevulde aardappel”.

Het was een voorgerecht om duimen en vingers af te likken, wat dan ook gebeurde. Het tussengerecht werd “opgevulde konijnenrug en varkenshaasje met krielaardappeltjes” en als hoofdgerecht (dat er bij sommige kleine eters niet meer bij kon) werd een côte à l’os met barbecuefrieten geserveerd. Naar de mening van kenners : de lekkerste steak ooit gegeten ! Af en toe kwam kok Frank, zoals elke goede chefcuisine, even informeren naar en toelichting geven over zijn kookkunstwerkjes.

Door het mooie weer kon men ook tussen de verschillende menugangen door even buiten in de tuin wandelen en een praatje maken met de gasten die aan andere tafels zaten en de mensen in de keuken. Het werd al donker en er werd een “lampadairman” ingeschakeld. Roeland heeft uren met een TL-lamp in zijn armen gezorgd voor licht in de duisternis. Hopelijk voor hem wordt er tegen volgend jaar een statief aangekocht.

Het dessert, alweer een product van de barbecue, rondde de avond af : gegaarde peer met rum en ijs. Na deze culinaire avond werd door de plaatselijke discobar nog muziek en gelegenheid tot dansen gebracht, …tot in de late uurtjes. Ik denk dat ik in naam van alle deelnemers mag zeggen dat Frank en Nicole weer het beste van zichzelf hebben gegeven.

Alles was goed georganiseerd en verzorgd, ook mede dank zij vele helpende handen bij de voorbereiding en op de avond zelf. Aan deze mensen : een hartelijke dank, een dikke proficiat en hopelijk tot volgend jaar.